17.5.16

Día das letras galegas. Manuel María

O idioma é a chave
coa que abrimos o mundo:
o salouco máis feble,
o pesar máis profundo.

O idioma é a vida,
o coitelo da dor,
o murmurio do vento,
a palabra de amor.

O idioma é o tempo,
é a voz dos avós
e ese breve ronsel
que deixaremos nós.

O idioma é un herdo,
patrimonio do pobo,
maxicamente vello,
eternamente novo.

O idioma é a patria,
a esencia máis nosa,
a creación común
meirande e poderosa.

O idioma é a forza
que nos xungue e sostén.
¡Se perdemos a fala
non seremos ninguén!

O idioma é o amor,
o latexo, a verdade,
a fonte da que agroma
a máis forte irmandade.

Renunciar ao idioma
é ser mudo e morrer.
¡Precisamos a lingua
se queremos vencer!

A fala, de Manuel María

8 comentarios:

  1. Hola! Que bonita poesía, gracias por compartirla!

    Un saludo!

    ResponderEliminar
  2. Pues algunas palabras se me resisten pero me encanta como suena el gallego.

    Besitos

    ResponderEliminar
  3. hola,
    feliz dia. No se gallego pero la verdad es que se entiende perfectamente la poesia, que es preciosa la verdad

    besitos

    ResponderEliminar